 Ebu'l-Feth Tâcuddin veya Lisânuddin, Huccetü'l-Hakk Muhammed b. Abdülkerim b. Ahmed, ortaçağ İslam dünyasının önde gelen din, mezhep ve felsefî doktrinler tarihçisi olup, 469/1076 yılında, Horasan'ın kuzey sınırında bulunan Şehristân'ın bir köyünde doğmuştur.Harizm'de aklî, felsefî, naklî ilimler ve ahlakî yöndeki üstünlüklerinden dolayı kendisine "el-Efdal" unvanı verilmiştir.
|
| |
Yorumlar?  |
|
|
|
İlk olarak Hümanizmin, daha sonra da Rönesansın gelişiyle Kabalistik düşünce modlarıyla birleşen ve Hermetizm’in yeni ateşiyle iyice ısıtılan kompleks Gnostik düşünce geleneği antik nihilizmini terk etmiş ve kendisini meydana getiren çekirdeğini yeniden biçimlendiren düalist elbisesini bir kenara atmış ve kendini oluşturan özü yeniden şekillendirmiştir ki bu öz artık ‘çağın yeni gereksinimlerine uygun bir şekilde benlikle karşılaşma bilinci olarak kendini bilmek’ olarak tanımlanmaktaydı.
